]]>
یاد و ناوی کاک تەیفور له دڵی هەمو خەباتکارێکی ڕێگای ئازادی و یەکسانی زیندووە.
خەبات له دژی دیکتاتۆری و زۆرداری و سەرکوت یەکێک لە ڕۆڵە به ئەمەگەکانی خۆیی له دەستدا و هەمو هاوڕێیان و ئەۆانەی له نزیکەوە دەیانناسی خەم و پەژارە دایگرتن.
هادەردەم له گەڵ ژیلا خانم هاوسەری ڕێزدار و ماندوونەناسی کاک تەیفور، هەژان و ئایدا و گشت خانەوادەی ئازیزیان.
ناو و یادی زیندووە و بەرز و بەڕێزە
رووف کەعبی
]]>نسل ما به منزل آخر نزدیک شدهاست و چندان غیر منتظره و دور از انتظار نیست اگر هر از گاهی خبر مرگ مادری، پدری، عزیزی، هنرمندی، دانشمندی و مبارزی از راه دور و نزدیک به گوش میرسد و اگر، کم و بیش هر روز، یادنامهها، نکوداشتها و عکس و تفصیلات این اسیران خاک در دنیای مجازی بچشم میخورد.باری،
مرگ تنها حقیقت غیر قابل انکار است که همه از شاه تا گدا، از سردار تا سرباز، در برابرش زانو میزنند و سرانجام سر تسلیم فرود میآورند. گیرم بودهاند و هستند مردمانی که مرگ را شکست داده، در جامعة بشری و دراین دنیا زندگی جاودانه یافتهاند. آن فرزانه به درستی گفته است: «سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز.» منتها تا مرد (انسان) نامی نیکو از خوبشتن خویش به یادگار بگذارد، میباید از «خویشتن خویش» فراتر برود، از امیال، تمنیات و شهوات شخصی و به تعبیر آن نازنین زندگی «چوخ بختیاری!!» چشم بپوشد، و در راه سعادت جامعة انسانی و رهائی انسان از درد و رنج، از محنت و مصیبت قدمی بردارد. باری، نسل ما، نسل آرمانخواه، ازاین جانهای شیفته فروان داشت، عزیزانی که برای بهروزی مردم و رهائی میهن از ننگ، نکبت ادبار، جان خویشتن خویش را برکف میگرفتند و بی پروا به استقبال مرگ میرفتند. آری، واژه های «فدائی»، «مجاهد»، «پیکار» و … یادگار این نسل و این جانهای شیفته است که به مرور وارد ادبیات سیاسی مملکت ما و وارد تاریخ معاصرما شد. طیفور بطحائی، به این نسل تعلق داشت و دراین میانه چهرة شاخصی است، اگر کسی تاریخ سیاسی معاصر ما را مرور کند، رد پای او را همه جا، در دادگاههای نظامی «شاهنشاه عاری از مهر»، در زندانها، درانقلاب، در جنگ و مقاومت مردم دلیر سنندج، در کوههای کردستان و کنار پیشمرگهها، در آوارگی و تبعید و کنار تبعیدیها، در دنیایِ سینما، در دنیایِ ادبیات، ترجمه و تحقیق و در یک کلام در کنار مردم خواهد دید. من در این مختصر قصد ندارم به همة جنبههای شخصیت سیاسی، فرهنگی و هنری طیفور بپردازم، دوستان و عزیزان اینجا و آنجا به اینهمه اشاره کرده اند و در آثار طیفور به تفصیل آمده است. من این وجیزه را به یاد دوست عزیزم نوشتم تا شاید مرگ او را باور کنم و با آن کنار بیایم، من در جریان بیماری طیفور بودم و میدانستم دیریا زود از پا در خواهد آمد. تابستان سال پیش به همین منظور از استکهلم با هواپیما به گوتمبرگ (یوتوبوری) رفتم تا برای آخرین بار او را ببینم. من هنوز طیفور را با همان لبخند دلپذیر، طنازی و ته لهجة کردی به یاد میآورم و مانند سایر عزیزان، در خاطر من زنده است و زندگی میکند، حُسن «خبرمرگ راه دور» در همیناست. آدم تابوت و جنازه و دهانة تاریک قبر قبر را نمی بیند و باور نمیکند. باری، کمال حق داشت وقتی میسرود:
« از کوهنورد/ جز چند تکه استخوان/ چیزی نصیب درّه نخواهد شد./ من کشف کردهام که عشق/ وقت مرگ/ همچون عقابی/ از کاکلم صعود میکند/ و میرود*.
عشق از کاکل طیفور عزیر ما پر کشید و رفت
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
* زنده یاد کمال رفعت صفائی
]]>
]]>با کمال تاسف مطلع شدیم که رفیق مبارز طیفور بطحائی بعد از یکسال و نیم مبارزه با سرطان ریه، سرانجام درروز پنجشنبه بیستم شهریورماه ۱۳۹۹ دربیمارستان شهر گوتنبرگ سوئد، درگذشته است.
طیفور بطحائی درجوانی دستگاه ستم و استثمار و استبداد شاهنشاهی را برنتافت و به مبارزه روی آورد وی درسال ۱۳۵۲ درارتباط با پرونده ای که بعدها به “پرونده دانشیان وگلسرخی” معروف شد، توسط ساواک دستگیر و در بیدادگاه های شاه ابتدا به اعدام و سپس به حبس ابد محکوم گردید . با قیام تودهای مردم در سال ۵۷ از زندان آزاد شد و برای تداوم مبارزه با رژیم ارتجاعی تازه برقدرت خزیده، به صفوف پیشمرگان کردستان پیوست . طیفور مدتی درسطح رهبری حزب دموکرات کردستان ایران (مسئول اتحادیه جوانان این حزب) و مدتی نیز با سازمان “آزادی کار- فدائی” به مبارزه برای رهائی ازستم واستثمارادامه داد و بعد از مدتی ازطریق نوشتن، فیلمسازی و ترجمه، تا آخرین لحظه حیات پربار خود به مبارزه ادامه داد و آثارگرانبهائی ازخود برجای گذاشت.
طیفور بطحائی چه درچهارچوب فعالیت تشکیلاتی و چه درعرصه های فرهنگی وهنری، بمثابه انسانی متعهد و ثابت قدم درجبهه چپ وانقلابی، همواره آرزوی رهائی کارگران و زحمتکشان و بویژه رهائی خلق زحمتکش کرد ازستم واستثمار را در دل داشت و برای تحقق آن کوشش کرد .
ما ضمن تسلیت به خانواده و همرزمان وسایر بازماندگان کاک طیفور، بویژه توده های مبارز سنندج، خود را دراندوه ازدست دادن او شریک میدانیم .
یاداش همواره عزیز و گرامی باد
روابط عمومی
سازمان اتحاد فدائیان کمونیست
بیست ویکم شهریور ۹۹
]]>کۆچی دوایی مامۆستا تەیفووری بەتحایی، تەمێکی خەستی هێناوەتە سەر دیدەی بێداری ئاشقانی ئازادی و ڕێڕەوانی هونەر و داهێنانی دەروەست، موتەعهێد و سەربەخۆ، بەڵام لە هەمان کاتدا، دیوێکی دەروشاوەی لە بەرهەمی ئەندێشە و هونەری ئەم کەسایەتییە خاکەڕایە دەرخست، کە بۆ زۆر کەس نائاشنا بوو.
کاک تەیفوور، جگە لە ناوبانگی لە بواری سیاسی و چالاکیی ڕێکخراوەییدا، فیلمسازێکی پێشەنگ و دەسپێشخەری بەرهەمهێنانی فیلمی بەڵگەنامەیی و دێکۆمێنتاری کوردستانە، بەرهەمهێنانێکی ناوازە کە بێ هیچ گومانێک، بەشێکی دیار و بەرچاوی مێژووی هونەری ئێمە و نەتەوەکانی دیکەی جوغرافیای سیاسی ئێستەی ئێرانە . بۆیە دەڵێین ئێران، لەبەر ئەوەی، ناو و کەسایەتی، خەبات و ناوبانگی کاک تەیفووری بەتحایی، لە جوغرافیای سیاسی ئێراندا، ناسراوە و خەمخۆریی بەڕێزیان، بۆ بەختەوەری و ئازادی چین و توێژە جیاجیاکانی کورد و نەتەوەکانی دیکە، بۆ هەمووان ئاشکرایە .
بەتحایی لەسەردەمانێک دا، کاری فیلمی بەڵگەنامەیی کردوە، کە بە دژوارترین رۆژ و شەوانی نەتەوەی ئێمە لە کاتی بەربەرکانێ بۆ پاراستنی کەرامەتی ژیان و ئازادی مرۆڤی کورد لە رۆژهەڵاتی کوردستان دا، تۆمار کراوە.
هزر و هەست و بەرپرسایەتی ئەم هونەرمەند و نووسەرە، لە تۆمار کردنی تەقەلای میلەتێک بۆ ژیان و مانەوە و پاراستنی کەرامەتی ئینسانیی خۆی، جێگەی بایەخ و ڕێزلێنانە.
زۆرن ئەو کەسانەی بە مردنیان، لەیاد و بیرەوەری خەڵکدا نامێنن و بای رۆژگار، ناو و پێگە و بەرهەمیان دەسڕێتەوە، بەڵام بە خۆشییەوە، مەرگ ناتوانێ و نەیتوانیوە کاک تەیفوورمان لێ بستێنێ وژیانی نوێی تەیفووری بەتحایی، لە بەرهەمە سینەمایی و نووسراوەکانی دا، لە ئیمان و باوەڕی پتەوی بە خەبات بۆ بەختەوەریی مرۆڤ و ئەو یادگارییە بەنرخانەی کە لە سەربەخۆ بوونی کەسایەتی خۆی بەجێهێشتووە، لە هەست و بیر وباوەڕی یەک بەیەکی ئێمەدا دەستی پێکردووە .
بۆیە، ئەرکی سەرشانی ئێمەیە، کە بە شێوازی گونجاو، ڕێز لە بەرپرسایەتی و خەبات و داهێنانی بەتحایی، بەتایبەت لە بواری فیلمسازی دا بگرین و زەمینەیەک بۆ هاندانی لاوانی داهێنەر فەراهەم بکەین، تا مەشخەڵی دەستە بەتواناکانی هاوڕێی کۆچکردوومان، تا هەتایە، لە ئاسۆی کلتوور و فەرهەنگی کوردستان و رۆشنبیرانی ئەو نەتەوەانەی بۆ ئازادی و بەختەوەری مرۆڤی چەوساوە تێدەکۆشن ، بدرەوشێتەوە.
لەم پێوەندییەدا، بە پێویستی دەزانین، دانانی خەڵاتی ” تەیفووری بەتحایی” بۆ فیلمی دێکۆمێنتار و بەڵگەنامەیی، ڕابگەینین.
ئەم خەڵاتە کە بە هیمەتی چەند کەس لە فیلمسازانی کورد و ئاشقانی فەرهەنگ و کلتووری کوردی لە ناوخۆ و دەرەوەی کوردستان دادەمەرزێت، بەو بەرهەمانە پێشکەش دەکرێت، کە لە بواری سینەمای موستەند و بەڵگەنامەییدا، بە شێکەوازێکی نوێ و داهێنەرانە دەپەرژێنە سەر کێشەی کورد لە چوارپارچەی کوردستان و هەر شوێنێکی دیکەی دونیا و داکۆکی لە ئازادی و مافی سەربەستی نەتەوەکان لە جیهاندا دەکەن، بەرهەم دێن .
زانیاری زیاتر لە چۆنیەتی کاری خەڵاتەکە، دواتر لە ڕاگەیندراوێکی تایبەت دا، بڵاو دەکرێتەوە.
پێویست بە ئاماژەیە، کە ئەم خەڵاتە، سەربەخۆیە و لە چوارچێوەی هیچ حزب و سازمان و رێکخراوێکدا کار ناکات .
هەر لەم پێوەندییەدا، داوا لە ئێوەی بەڕێز دەکەین، کە بەقەدەر توانا، دەرفەت و خولیاتان، لە بە ئەنجام گەیاندنی ئەم ئەرکە پیرۆزەدا، یاریدەرمان بن.
بەدەرفەتی دەزانین کە هەر لێرەوە، سەرەخۆشی خۆمان بە بنەماڵەی بەڕێزی کاک تەیفوور و هەموو ئازادیخوازان و ئەمەکدارانی هونەری کوردستانی ڕابگەیەنین و ئارزووی سەبووریان بۆ بخوازین .
بەرز و بەڕێزە یاد و ناوی نەمر تەیفووری بەتحایی .
دەستەی دامەزرێنەری خەڵاتی تەیفوور.
]]>